< Previous 2 / 2024 Kosmetologia Estetyczna 9 ARTYKUŁ KOSMETOLOGIA ESTETYCZNA E Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV, human pa- pilloma varus) zakaża komórki nabłonka skóry, pobudzając je do szybkiego wzrostu. Infekcja rozwija się w ciągu kilku miesięcy, zanim poja- wią się typowe zmiany. Osoba zakażona może być źródłem zakażenia również dla innych osób. Kurzajki mogą rozprzestrzeniać się i powiększać, samoistnie zanikać albo tkwić w tych samych miejscach przez wiele lat. Najnowsze badania donoszą, że okres inkubacji wirusa może trwać miesiące, a nawet lata od momentu zainfekowa- nia zdrowych tkanek. OBJAWY Brodawki wirusowe podeszwowe powstają w wy- niku wniknięcia w głąb skóry właściwej wirusa brodawczaka ludzkiego HPV1 i HPV2. Wyglądem przypominają nierówne grudki zlokalizowane na naskórku, które mają zanik ciągłości linii papilar- nych, a w ich wnętrzu znajdują się sople naskórka, które wchodzą między brodawki skóry właściwej, gdzie z kolei znajdują się naczynia włosowate. Gdy dojdzie do wynaczynienia, sprawiają wraże- nie ciemnobrunatnych punktów (kropek), obfi- cie krwawiących podczas ścięcia. Mogą czasem dawać silne dolegliwości bólowe. Pojawiają się w każdym wieku, zarówno u dzieci, jak i osób star- szych i w średnim wieku. Mogą mieć nierówną, kalafiorowatą strukturę, mogą być zrogowaciałe, pojedyncze albo mnogie, w zależności od rodzaju. Główną przyczyną powstawania jest bezpośredni kontakt z osobą zakażoną, a czynnikiem sprzyja- jącym są uszkodzenia warstwy rogowej naskórka, wynikające np. z zadrapania, skaleczenia, mace- racji naskórka, co umożliwia łatwiejsze dostanie się wirusów do wnętrza organizmu. Do zakażenia najczęściej dochodzi na basenie, siłowni, w salach fitness i gimnastycznych oraz w łaźniach publicz- nych. Do czynników sprzyjających zachorowaniu zalicza się również obniżoną odporność układu immunologicznego (odpornościowego), choroby ogólnoustrojowe, nowotworowe, zaburzenia mi- krokrążenia, choroby pasożytnicze i zażywane leki, szczególnie antybiotyki. RODZAJE KURZAJEK W OBRĘBIE STÓP Kurzajki w zależności od rodzaju pojawiają się m.in. na: podeszwach stóp, na piętach i śródstopiu, w przestrzeniach międzypalcowych, na palcach, w wałach paznokciowych oraz pod płytką paznok- ciową w łożysku, a także w macierzy paznokcia. • Brodawki podeszwowe (myrmecia) są wywo- łane przez wirus HPV 1. Wyglądem przypomi- nają kalafiorowate, twarde narośla, od 1 mm do 1 cm, w których wnętrzu znajdują się szare punkty (zatkane kapilary naczyń włosowatych skóry). W początkowej fazie infekcji pojawiają się pojedyncze zmiany, a w kolejnych fazach mogą tworzyć się kolejne wykwity. Kurzajki to potoczna nazwa brodawek wirusowych, które powstają wskutek zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego. Najczęściej umiejscawiają się na podeszwach stóp, a swoim wyglądem przypominają od- cisk. Niwelowanie brodawek metodami far- makologicznym i bardziej inwazyjnymi to za- zwyczaj długotrwały proces, choć zdarza się, że ustępują samoczynnie. Nie bez znaczenia jest ich wielkość, lokalizacja oraz rodzaj za- stosowanej terapii. Brodawki wirusowe „kurzajki” w obrębie stóp Fot. 1 Brodawki wirusowe podeszwowe pod paluchem Dorota Szafarowska mgr kosmetologii, założycielka kliniki zdrowia stóp, szkoleniowiec, wykładowczyni przedmiotu podologia w policealnej szkole medycznej w Warszawie, ukończyła specjalizację z podologii w obszarze kształcenia nauk medycznych i nauk o zdrowiu oraz menedżera na wydziale kosmetologii, autorka książki oraz artykułów branżowych2 / 2024 Kosmetologia Estetyczna 10 ARTYKUŁ KOSMETOLOGIA ESTETYCZNA E • Brodawki mozaikowe są wywołane przez wirus HPV 2. Tworzą liczne grudki powierzchniowe, które mogą zaj- mować duże powierzchnie, kolonizując się. Mają skłon- ność do nawracania. W przypadku pojawienia się pod płytką paznokciową, przypominają wypukłe grudki z licznymi ciemnobrunatnymi punktami. Mogą powo- dować deformacje płytki paznokciowej (odwarstwienie płytki od łożyska, onycholizę), zagłębienia oraz zaburze- nia prawidłowego wzrostu paznokcia. Rozprzestrzenia- nie się wirusa może uszkodzić macierz paznokcia i zabu- rzyć jego prawidłowy wzrost. METODY USUWANIA KURZAJEK W przypadku terapii kurzajek nie ma jednej sprawdzonej metody postępowania. Wszystko zależy od czynników ze- wnętrznych i wewnętrznych, przede wszystkim odporno- ści organizmu, stylu życia, sposobu odżywiania, chorób współistniejących, obecności pasożytów czy niedoborów witamin. Kurzajki mogą się rozprzestrzeniać i powiększać, samoistnie zanikać albo tkwić w tych samych miejscach przez wiele lat. Mogą ustępować bez leczenia. W przypadku usuwania kurzajek w gabinecie podologicznym, specjalista koncentruje się na usunięciu zmiany, eliminacji przyczyny jej powstawania oraz na edukowaniu klienta na temat spo- sobów unikania nawrotów choroby. Metody inwazyjne • Krioterapia. Brodawki wirusowe mogą być usuwane przy wykorzystaniu zabiegów m.in.: krioterapii (leczenie zim- nem, czyli substancjami o temperaturze znacznie niższej niż temperatura ciała), np. ciekłym azotem, podtlenkiem azotu lub dwutlenkiem węgla. Pod wpływem wymrażania niską temperaturą dochodzi do pękania błony komórko- wej, uszkodzenia komórek brodawki oraz obkurczenia naczyń krwionośnych, co ogranicza krwawienie. Używa się do tego ciekłego azotu o temperaturze -196°C albo pod- tlenku azotu o temperaturze -89°C. Po wymrażaniu ku- rzajka staje się obrzęknięta i kilka godzin później wytwa- rza się pęcherz, który po kilku dniach przysycha. Zmiana goi się kilka tygodni. Zabieg można powtarzać co 5 tygodni. • Elektrokoagulacja. Metoda elektrokoagulacji tzw. ter- moliza, wykorzystująca prąd elektryczny zmienny o du- żej częstotliwości, inaczej zwana diatermią. Metoda po- lega na ścięciu białka komórek oraz zamknięciu naczyń krwionośnych przez prąd elektryczny wytwarzający temperaturę 200°C. Po zabiegu tworzy się strup, utrzy- mujący się kilka dni. W miejscu po usunięciu zmiany może pojawić się blizna. Zbyt płytkie wypalenie może spowodować pogorszenie stanu zapalnego, natomiast zbyt mocne uszkodzenie tkanek zdrowych. • Mikrofale. Metoda polega na zastosowaniu promieniowa- nia mikrofalowego do szybkiego podgrzania cząsteczki wody wewnątrz brodawki wirusowej. Promieniowanie to powoduje gwałtowny wzrost temperatury tkanek, co wy- wołuje, że cząsteczki wody zderzają się ze sobą, powodując miejscowe wydzielanie energii cieplnej, która niszczy za- infekowaną tkankę na określonej głębokości. Zabieg trwa kilka sekund. W niektórych przypadkach obszar poddany zabiegowi może być bolesny, jednak nie stanowi to prze- ciwwskazania do jego wykonania. Zabieg należy powta- rzać według potrzeb, mniej więcej co cztery tygodnie. • Laseroterapia (laser ablacyjny). Metoda polega na użyciu la- sera CO 2, który jest laserem ablacyjnym. Kurzajki usuwa się falą o długości do 10 600 nm. Podczas zabiegu energia la- sera absorbowana jest przez tkankę, w której zachodzi od- parowanie wody oraz zjawisko koagulacji tkanek. Dochodzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych, które zaopatrują brodawkę (kurzajkę), a w konsekwencji jej zniszczenie. Jeśli zajdzie taka potrzeba, specjalista może podać znieczulenie, choć zazwyczaj wystarcza proces chłodzenia zimnym po- wietrzem podczas zabiegu. Zabieg należy powtarzać wedle wskazań do momentu całkowitego usunięcia zmiany. Fot. 3 Brodawka wirusowa mozaikowa Fot. 2 Brodawka wirusowa podeszwowa (myrmecia) w części śródstopia 2 / 2024 Kosmetologia Estetyczna 11 ARTYKUŁ KOSMETOLOGIA ESTETYCZNA E • Chirurgiczna. Metoda polega na chirurgicznym wycię- ciu kurzajki przez chirurga. Procedura ta jest stosowana w przypadkach, gdy inne metody leczenia, takie jak kriote- rapia, elektroterapia, laseroterapia czy farmakologia miej- scowa, nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Obszar wo- kół kurzajki jest znieczulany, aby pacjent nie odczuwał bólu podczas zabiegu. Następnie chirurg używa narzędzi chi- rurgicznych, takich jak skalpel, dłuto, aby usunąć kurzajkę w całości. Po usunięciu zmiany może być konieczne zasto- sowanie koagulacji, aby zatrzymać krwawienie oraz zasto- sowanie specjalistycznego opatrunku. Po zabiegu istotne jest przestrzeganie zaleceń lekarza, dotyczących pielęgnacji rany i monitorowania jej stanu. W przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów, takich jak zakażenie lub krwawie- nie, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Metody nieinwazyjne • Farmakologia. Stosowanie preparatów farmakologicznych ma na celu stworzenie warunków niesprzyjających rozwo- jowi wirusa HPV. Zalecane produkty zawierają m.in. azotan srebra, kwas mlekowy lub kwas acetylosalicylowy, których działanie polega m.in.: na koagulacji białka, czyli niszczeniu struktur kurzajki i zamknięciu w jej wnętrzu krwionośnych naczyń, a także złuszczeniu komórki naskórka zakażonej wirusem. Aplikowane substancje mogą działać powierz- chownie na warstwę rogową naskórka lub przenikać do skóry właściwej, gdzie zlokalizowany jest wirus, i wywołać stan zapalny w celu szybszej likwidacji kurzajki. W przy- padku dzieci do wnętrza zmiany aplikuje się 20% koncen- trat propolisowy. Jego działanie polega na hamowaniu wnikania wirusa oraz wytworzeniu się otoczki wirusowej. Zawiera flawonoidy, estry, kwas kawowy, kwas fenolowy. • Substancje naturalne. Substancje naturalne, wspo- magające leczenie kurzajek to: ziele jaskółcze (glistnik), który zawiera alkaloidy, uszkadzające komórki zakażone wirusem. Kwasy owocowe, np. kwas cytrynowy zawar- ty w sokach z cytryny lub octu jabłkowego, mogą pomóc w usuwaniu kurzajek. Można nałożyć niewielką ilość soku z cytryny lub octu jabłkowego na kurzajkę za pomo- cą wacika kilka razy dziennie. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ kwasy mogą podrażniać skórę. Czosnek ma właściwości przeciwwirusowe, które mogą pomóc w zwalczaniu kurzajek. Z kolei aloes ma właści- wości łagodzące i przeciwwirusowe. W przypadku wystąpienia brodawek wirusowych należy bezzwłocznie zgłosić się do specjalisty. Nieleczone brodaw- ki wirusowe mogą penetrować w głąb skóry, wywołując stan zapalny i dolegliwości bólowe. Brodawek wirusowych nie należy zdrapywać ze względu na ryzyko zakażenia skóry nieobjętej zmianami chorobowymi oraz rozprzestrzenienia zmian. Leczenie brodawek wirusowych jest długotrwałe i wymaga ciągłej obserwacji skóry pod kątem odrastania lub pojawienia się nowych wykwitów skórnych, a także wymaga ścisłego stosowania się do zaleceń dermatologa oraz podo- loga. Profilaktyka polega na utrzymywaniu wysokiej od- porności organizmu, dbaniu o odpowiednią higienę stóp, polegającej m.in. na odpowiednim osuszaniu strefy między- palcowej, codziennym zmienianiu skarpet (zaleca się pranie w 60°C), noszeniu odpowiednio dobranego obuwia oraz uni- kaniu chodzenia boso w miejscach użyteczności publicznej. PODSUMOWANIE Brodawki wirusowe, potocznie zwane również kurzajkami, są grudkowymi, dobrze odgraniczonymi zmianami skórnymi o nierównej powierzchni wywoływanymi przez wirusa brodawczaka ludzkiego. Mogą wystąpić u człowieka w każdym wieku. Wirus HPV występuje powszechnie w środowisku, a nie- które osoby są z natury bardziej podatne na zakażenie nim. Do- tyczy to osób z osłabioną odpornością, nadmierną potliwością stóp, obecnością skaleczeń oraz otarć oraz osób często korzystających z miejsc publicznych, np. basenów. W przebiegu infekcji pojawiają się charakterystyczne wykwity skórne o różnej wielkości, występujące pojedynczo (typ myrmecia) lub zlewające się w większe ogniska (typ mozaikowy), którym mogą towarzyszyć dolegliwości bólowe, dyskomfort oraz łuszczenie się skóry. Brodawki wirusowe występują w różnych miejscach, m.in.: na palcach, wałach paznokci, pod płytką pa- znokciową oraz na podeszwie. Do ich usuwania wykorzystuje się wiele różnych metod, w tym krioterapię, elektrokoagulację, laseroterapię itd. oraz szereg preparatów farmakologicznych zawierających azotan srebra czy kwas salicylowy. Profilakty- ka polega na utrzymywaniu wysokiej odporności organizmu, dbaniu o odpowiednią higienę stóp, odpowiednim osuszaniu strefy międzypalcowej, codziennym zmienianiu skarpet oraz noszeniu odpowiednio dobranego obuwia. Ponadto, zaleca się dezynfekcję obuwia, skarpet oraz unikanie chodzenia boso w miejscach publicznych. ŹRÓDŁO FOTOGRAFII: Archiwum autora BIBLIOGRAFIA 1. Artc J, Pytkowska K. Budowa i fizjologia skóry. Warszawa: Wydawnictwo WSZKiPZ; 2002. 2. Arct J, Pytkowska K, Rytz-Łyko A. Leksykon surowców kosmetycznych. Warsza- wa: Wydawnictwo WSZKIPZ; 2014. 3. Bielański A. Podstawy chemii nieorganicznej. Warszawa: Wydawnictwo Nauko- we PWN; 2002. 4. Błaszczyk-Kostanecka M, Wolska H. Dermatologia w praktyce. Warszawa: Wyd. PZWL; 2005. 5. Bochenek A, Reicher M. Anatomia człowieka. Warszawa: Wyd. PZWL; 2022. 6. Borkowska M. Wady postawy i stóp u dzieci. Warszawa: Wyd. PZWL; 2009. 7. Dega W. Ortopedia i rehabilitacja. Warszawa: Wyd. PZWL; 1994. 8. Dega W, Milanowska K. Rehabilitacja medyczna. Warszawa: Wyd. PZWL; 1993. 9. Domżał T. Ból. Warszawa: Wyd. PZWL; 1996. 10. Dorota Szafarowska. Defekty stóp i paznokci poradnik specjalisty podologa. Warszawa: Wyd. PZWL; 2022. 11. Dylewska-Grzelakowska J, Ratajska M. Technik usług kosmetycznych. Warsza- wa: Wyd. PZWL; 2015. 12. Jabłońska S. Choroby skóry. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wyd. PZWL; 2005. 13. Jabłońska S, Majewski S. Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. Warszawa: Wyd. PZWL; 2022. 14. Klamczyńska M, Ciupińska M. Podologia. Warszawa: Wyd. PZWL; 2020.2 / 2024 Kosmetologia Estetyczna 13 ARTYKUŁ KOSMETOLOGIA ESTETYCZNA E Skalpel w rękach podologa Cz. II. Precyzyjne zabiegi podologiczne wymagające użycia mikroostrzy Jeszcze kilka lat temu skalpel w rękach podologa budził pewne obawy i był czymś nowym – dziś nie wyobrażamy sobie pracy bez niego. Co więcej, sięgamy po coraz to bardziej zaawansowane na- rzędzia, takie jak mikroostrza, które, ze względu na swoją precyzję, okazują się niezbędne przy pewnych procedurach podologicznych. Do za- biegów wymagających dużej dokładności należą z pewnością: opracowywanie stóp dotkniętych intensywną hiperkeratozą, oczyszczanie rozpa- dlin i miejsc występowania brodawek wiruso- wych oraz korekcja wrastających paznokci. HIPERKERATOZY Najczęstszym problemem, z jakim zgłaszają się klienci do gabinetów, są hiperkeratozy – nad- miernie zgrubiałe warstwy naskórka, które wy- stępują w różnych formach; odciski, modzele czy zrogowacenia w obrębie pięt. W momencie intensywnego nagromadzenia się mogą poja- wiać się na ich powierzchni bolesne pęknięcia utrudniające chodzenie. Zrogowacenia powstają w wyniku nadmiernego tarcia i nacisku na skó- rę stóp, co prowadzi do wzmożonego wzrostu komórek naskórka. Hiperkeratozy są reakcją obronną organizmu na te czynniki zewnętrzne, mającą na celu ochronę skóry i głębiej położo- nych tkanek przed uszkodzeniami. Hiperkeratozy mogą sprawiać dyskomfort podczas chodzenia, a nawet dolegliwości bólowe. Pojawiają się zwłaszcza wtedy, gdy dochodzi do ucisku na zakończenia nerwowe lub na ich po- wierzchni powstaje bolesna rozpadlina. Uszko- dzenia te są nie tylko bolesne, ale ze względu na swoją głębokość mogą być również wrotami wejścia różnego rodzaju patogennych drobno- ustrojów. Wiele czynników wpływa na powsta- nie wspomnianych zmian, np. niewygodne lub niewłaściwie dobrane obuwie, otyłość, ciąża, deformacje w obrębie stóp, choroby, w przebiegu których dochodzi do nadmiernego przesuszania skóry oraz aktywność fizyczna. W wyniku powstawania hiperkeratoz, klienci regularnie pojawiają się w gabinecie podolo- gicznym z takimi dolegliwościami, jak szczeliny, pęknięcia lub rozpadliny w obrębie hiperketatoz. • Szczeliny mogą pojawiać się również w innych obszarach stóp, np. na zrogowaceniach w ob- rębie palców. Powstają one zazwyczaj w wy- niku nadmiernego wysuszenia i zgrubienia skóry, co prowadzi do utraty jej elastyczności i sprężystości. • Rozpadliny w obrębie stóp mogą być zauważo- ne przez pacjenta dopiero w momencie wystą- pienia dolegliwości bólowych, szczególnie gdy dochodzi do głębszych pęknięć lub gdy zostaje zauważony ślad krwi na skarpetkach. Rozpa- dlina taka zbudowana jest z bardzo twardej, zrogowaciałej i przesuszonej skóry, która na brzegach rozchodzi się jeszcze mocniej, dodat- kowo pogłębiając istniejącą już zmianę. Zmiany te są trudne do usunięcia przy pomocy frezarki, ponieważ kapturek ścierny nie nadaje się do tak delikatnych i głębokich zmian. Fre- zy specjalistyczne mogą podrażnić i poparzyć skórę, jednocześnie nie usuwając martwego naskórka zalegającego w rozpadlinie. Rozwiąza- niem jest narzędzie małe, a jednocześnie na tyle precyzyjne, że pozwoli na dokładne oczyszcze- nie zmian. Rosnąca l iczba klientów w gabinetach po- dologicznych wiąże się ze zwiększoną świadomością dotyczącą pielęgnacji stóp, ale również z bardziej zróżnicowanymi i trudny- mi do opracowania problemami. Producenci preparatów oraz narzędzi podologicznych wychodzą naprzeciw rosnącym wymaga- niom branży i sukcesywnie dostarczają co- raz to bardziej zaawansowane rozwiązania na rynek. Mikroostrza stanowią nowoczesną alternatywę dla dobrze znanych ostrzy, uży- wanych na co dzień w chirurgii. Zwiększają precyzję i otwierają dodatkowe możliwości dla podologów. Magdalena Ludwiczak mgr kosmetologii, podolog, wykładowca i szkoleniowiec, autorka publikacji eksperckich na łamach prasy branżowej 2 / 2024 Kosmetologia Estetyczna 14 ARTYKUŁ KOSMETOLOGIA ESTETYCZNA E Do usuwania tak drobnych i trudno dostępnych zmian do- brze sprawdzą się mikroostrza. Wykorzystując mikroostrza np. typu 67 lub 64 jesteśmy w stanie dokładnie i precyzyjnie oczyścić brzegi rozpadliny, a także głębsze jej warstwy. Nie- wielkie rozmiary ostrza i unikalne kształty pozwolą usunąć w sposób bezpieczny oraz dokładny zmiany, a także uwidocz- nić miękką skórę pod spodem. Równie przydatne przy opra- cowywaniu tego typu rozpadlin jest mikroostrze 69, które dzięki swojemu dwustronnemu ostrzeniu pozwala realnie przyspieszyć pracę, nie tracąc przy tym precyzji. Efektem bę- dzie uelastycznienie skóry. Zabieg ten pomoże w szybszym zagojeniu się rozpadliny i lepszej penetracji substancji aktyw- nych zawartych w preparatach do pielęgnacji stóp. Dodatko- wym atutem tego rodzaju ostrzy jest ergonomiczny uchwyt o różnych długościach, który pozwala w sposób pewny ope- rować ostrzem na małej przestrzeni rozpadliny. BRODAWKI WIRUSOWE Brodawki wirusowe, zwane również kurzajkami, to nie- wielkie, ale wysoko zakaźne zmiany skórne, spowodowane zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Bro- dawki mogą występować na różnych częściach ciała, w tym na dłoniach, stopach, twarzy czy w okolicach intymnych. Mogą być bolesne, szczególnie gdy pojawiają się na miej- scach poddawanych ciągłemu naciskowi lub tarciu. W ga- binetach podologicznych usuwane są głównie brodawki wirusowe w obrębie stóp, a czasem także na dłoniach. Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) może nastąpić poprzez bezpośredni kontakt z zakażoną osobą lub zakażonymi przedmiotami, na basenach i saunach lub przy osłabionym układzie odpornościowym. Brodaw- ki wirusowe mogą być trudne do usunięcia i często wy- magają specjalistycznej terapii. Niezależnie od tego, jaką Fot. 1a Rozpadliny na prawej pięcieFot. 2a Rozpadlina na paluchu, prawa stopa Fot. 2b Paluch po usunięciu rozpadliny przy pomocy mikroostrza 64Fot. 1b Prawa pięta po usunięciu rozpadlin przy użyciu mikroostrza 672 / 2024 Kosmetologia Estetyczna 15 ARTYKUŁ KOSMETOLOGIA ESTETYCZNA E metodę wybierzemy – elektrokoagulację, zastosowanie kwasu czy azotanu srebra – wymagane jest odpowiednie opracowanie i usunięcie nadmiernego rogowacenia na powierzchni brodawki. Ma to na celu umożliwienie efek- tywnej penetracji preparatu, co przekłada się na lepsze i szybsze efekty terapeutyczne. W tym celu najlepiej użyć skalpela o małym i precyzyj- nym ostrzu, tak by nie uszkodzić skóry w okolicy brodaw- ki. Idealnie do tego celu nadaje się mikroostrze 64 z pół- okrągłym ostrzeniem z przodu i z boku ostrza. Dzięki jego niewielkim rozmiarom możemy dokładnie wyczyścić cały interesujący nas obszar. Wykonanie tej pracy w sposób kon- trolowany i precyzyjny jest ważne, ponieważ powierzchnia brodawki wirusowej nie jest równa. Należy więc usuwać zrogowacenia krótkimi i dokładnymi ruchami. Żadne inne narzędzie podologiczne przy tego typu pracy nie da nam ta- kiej kontroli oraz dokładności, jak mikroostrze. Kolejnym atutem przemawiającym za wykorzystaniem mikroostrzy do wymienionych zabiegów w podologii jest możliwość do- boru wielu kształtów i sposobów ostrzenia (dwustronne vs jednostronne). Fakt ten jest nie do przecenienia szczegól- nie podczas usuwania zmian tak delikatnych i łatwych do uszkodzenia, jak brodawki wirusowe. WRASTAJĄCE PAZNOKCIE To bolesne schorzenie, które występuje, gdy brzeg boczny lub końcówka paznokcia wbija się w skórę otaczającą pa- znokieć. Może prowadzić do stanów zapalnych, bolesności, zaczerwienienia, obrzęku oraz infekcji. Wrastające pa- znokcie najczęściej dotyczą dużych palców u stóp, ale mogą też występować na paznokciach pozostałych palców, jak i również na palcach u rąk. Dolegliwość ta może być spo- wodowana: niewłaściwie przycinaną płytką paznokciową, noszeniem źle dopasowanego obuwia, mechanicznymi urazami paznokci, wrodzonym anatomicznie układem aparatu paznokciowego, otyłością oraz ciążą. W przypadku wrastających paznokci ważna jest odpo- wiednia terapia i profilaktyka. Kiedy część paznokcia zo- staje uwięziona w wale paznokciowym, najważniejsze jest zlokalizowanie problemu, odnalezienie tej części paznok- cia i jej jak najdokładniejsze usunięcie. Spowoduje to na- tychmiastową ulgę w bólu, a jednocześnie doprowadzi do wyciągnięcia ze skóry elementu drażniącego i powodują- cego powstanie stanu zapalnego. Prawidłowe i precyzyjne usunięcie możliwe jest dzięki wykorzystaniu specjalistycznych narzędzi podologicznych. Przeznaczone do tego celu są cęgi do wrastających paznok- ci, które umożliwiają podcięcia kolca w wale paznokciowym. Niestety, nie zawsze udaje się to zrobić całkowicie, w efekcie czego nie uzyskamy satysfakcjonujących efektów terapeu- tycznych oraz nie wyeliminujemy w pełni dolegliwości bólo- wych. Zmianę taką w sposób bezpieczny i dokładny można usunąć przy pomocy mikroostrza 62. Możemy bezpiecznie wejść nim w wał paznokciowy i podciąć cały uwięziony pa- znokieć, bez ryzyka przecięcia skóry wokół. Wielkim atutem takiego mikroostrza jest prosta kra- wędź tnąca, dająca możliwość bardzo precyzyjnego i deli- katnego nacięcia. Podczas takiego zabiegu ważna jest też wygoda i pewność chwytu. Dzięki temu, że mikroostrza są kompatybilne z wieloma ergonomicznymi rękojeściami o różnych długościach, każdy podolog, zarówno prawo-, jak i leworęczny, będzie mógł dobrać uchwyt dostosowany do swoich potrzeb i preferencji. Fot. 3a Brodawka wirusowa w okolicy V głowy kości śródstopia, lewa stopa Fot. 3b Brodawka wirusowa opracowana mikroostrzem 64, przygotowanie do zastosowania kwasu2 / 2024 Kosmetologia Estetyczna 16 PODSUMOWANIE Mikroostrza są niezwykle istotnym narzędziem w pracy gabinetu podologicznego. Pozwalają bowiem na precyzyj- ne i skuteczne usuwanie różnego rodzaju zmian skórnych oraz paznokciowych. Podczas zabiegów usuwania zmian zrogowaciałych, takich jak odciski czy rozpadliny w obrę- bie hiperkeratoz, mikroostrza są niezastąpione ze względu na możliwość precyzyjnego usunięcia nadmiaru naskórka bez ryzyka uszkodzenia okolicznych tkanek. W przypadku brodawek, mikroostrze pozwala na dokład- ne wycięcie zmiany skórnej, co jest kluczowe dla powodze- nia terapii. Ponadto, mikroostrze jest niezwykle przydatne podczas wycinania wrastających paznokci. Umożliwia pre- cyzyjne usunięcie części paznokcia, która zaczęła wrastać w skórę, tym samym przynosząc ulgę pacjentowi oraz za- pobiegając dalszym problemom. Należy pamiętać, że ostre i precyzyjne narzędzia po- zwalają na szybkie i skuteczne usuwanie zmian skórnych oraz paznokciowych. Dzięki nim podolog może skutecznie i bezboleśnie przeprowadzać różnego rodzaju zabiegi, dba- jąc jednocześnie o komfort i bezpieczeństwo klienta. Mi- kroostrza dają nam nowe, dużo szersze możliwości pracy, większą dokładność i kontrolę w porównaniu ze standar- dowymi ostrzami lub dłutami. Są nieodzownym narzę- dziem w pracy gabinetu podologicznego. ŹRÓDŁA FOTOGRAFII Archiwum własne autora BIBLIOGRAFIA 1. Klamczyńska M, Ciupińska M. Podologia. Wydanie I, Warszawa: Wyd. PZWL; 2023. 2. Nowicka S. Podstawy podologii: wybrane choroby ogólnoustrojowe i urazy a wpływ na stan stóp. Bierkowo: Iterum; 2023. 3. Sokołowska-Wojdyło M, Woś-Wasilewska E. Podologia w praktyce, wybrane za- gadnienia. Wydanie III. Gdańsk: Nails & Style House; 2017. 4. Ziaja D, Sznapka M, Kuczmik W, Ziaja K. Podologia. Podręczniki dla studentów medycyny, podologii, kosmetologii. Gdańsk: VIA MEDICA; 2020. Fot. 4a Paznokieć palucha z uwięźniętym kolcem paznokcia w wale paznokciowym Fot. 4b Kawałek paznokcia wycięty przy pomocy mikroostrza 62 2 / 2024 Kosmetologia Estetyczna 17 ARTYKUŁ KOSMETOLOGIA ESTETYCZNA E Paznokcie wkręcające wiążą się nie tylko z dole- gliwościami bólowymi, ale także estetyką. Z tego powodu nierzadko dochodzi do sytuacji kamu- flowania problemu stylizacją paznokci w gabi- necie kosmetycznym, a tym samym wyklucza regularne wizyty u podologa. STUDIUM PRZYPADKU Do gabinetu zgłosiła się kobieta w trakcie terapii paznokcia wkręcającego. Zgodnie z przeprowa- dzonym wywiadem, przez klika miesięcy jej pa- znokieć pokryty był warstwą lakieru hybrydo- wego, pod którą znajdowała się klamra. Liczyła, że pomimo stylizacji oraz długiego okresu, jaki upłynął od ostatniej wizyty u specjalisty, klamra nałożona na jej paznokieć wciąż będzie oddzia- ływać, a terapia przynosić efekty. WIZYTA 1. 19 października 2023 Fotografie wykonane od góry i od przodu paznok- cia ukazują płytkę paznokciową pokrytą styliza- cją hybrydową. Szczególnie na tej drugiej fotogra- fii widać, jak gruba jest to warstwa. To, czego nie widać zbyt dobrze na zdjęciach, to klamra tytano- wa nałożona od strony dystalnej paznokcia. Klamra pokryta stylizacją traci swoje wła- ściwości i zwyczajnie przestaje spełniać swoją funkcję, ale nawet gdyby paznokcia nie zdobiła warstwa „hybrydy”, to sam czas, jaki minął od czasu założenia klamry sprawiłby, że straciłaby ona swoje właściwości. Pierwszą czynnością było usunięcie stylizacji. Fotografie pokazują, jak wygląda klamra pozo- stawiona zbyt długo na paznokciu. Widać również pojawiającą się onycholizę. Trudno jednoznacz- nie powiedzieć, czy to właśnie klamra doprowa- dziła do mechanicznego uszkodzenia paznokcia i przyczyniła się do jej powstania, ale z pewnością pokrycie jej warstwą stylizacji i pozostawienie na długo nie miało dobroczynnego wpływu na kon- dycję zmienionego miejsca. Mogło tak być, choć, jak wiemy, onycholiza ma wiele różnych przyczyn. Trzeba pamiętać, że przy aplikowaniu klamry, niezależnie, czy będzie to klamra Frazera, klam- ra tytanowa czy klamra systemu UniBrace, za- wsze należy zastosować preparat do nawilżenia i uelastycznienia łożyska. Wkręcające paznokcie stanowią powszechny problem, charakteryzując się stopniowym zakręcaniem się po bokach i bolesnym ściskaniem łożyska. Zazwyczaj spotykane na naj- większym palcu stopy, utrudniają chodzenie, gdy stają się twarde i trudne do skrócenia w wa- runkach domowych. Tendencję do wkręcania paznokci można odziedziczyć, sięgając nawet kilku pokoleń wstecz. Dodatkowo, z wiekiem paznokcie zaczynają się zaokrąglać, wbijając się boleśnie w otaczającą tkankę, co może być spowodowane noszeniem niewygodnego obuwia, niewłaściwym obcinaniem paznokci, nadwagą, grzybicą stóp lub obecnością różnych chorób współistniejących. Wkręcanie paznokci może być również efektem wady stóp lub zaburzonej biomechaniki. W zależności od przypadku i stopnia zaawansowania, odpowiednia terapia jest dobierana w gabinecie podologicznym. Paznokcie wkręcające Studium przypadku Daniel Abratkiewicz podolog, ekspert w tematyce problematycznych paznokci dłoni i stóp, współtwórca opatentowanego systemu korekcji paznokci, międzynarodowy instruktor, autorskich metod korekcji paznokci wrastających i wkręcających, uczestnik i mówca na wielu międzynarodowych konferencjachNext >